یک جایی هست توی خیابان ارم، که خیلی دوستش دارم.

همانجا،کنار آن درختِ بزرگ و قدیمی،
که عابران پیاده وقتی به آنجا میرسند،می ایستند.
برمیگردند به سوی دربِ صحن آینه.
دست را روی سینه میگذارند،
و زیر لب چیزی زمزمه میکنند.
به نشانه احترام کمی خم میشوند
و میروند.

عرفت الله سبحانه بفسخ العزائم و حلّ العقود و نقض الهمم

این هفته دیگر من و اکرم عزممان را جزم کرده بودیم برای مباحثه.
سه شنبه ها هر دو وقت داشتیم.
تقویم را که دیدیدم متوجه شدیم سه شنبه عرفه است.
اولین جلسه لغو شد.

پنج هزار تومان داده اند برای پسرک یک بسته فرهنگی ِ ... هدیه آورده اند.
از عکس بگیر تا سی دی های کارتون ویا حتی کتابچه کوچکِ داستانی.
همه چیز تویش هست الا فرهنگ!

الله اکبر
.
.
.
.
.
السلام علیکم و رحمة الله و برکاته را که میگفت،
تازه یادش می افتاد که توی نماز به همه چیز توجه کرده بجز خدا.


*اگر بخواهی دلداریَ ش بدهی میگویی:
  حداقل خوب است که همین بی توجهی را توجه میکنی.این را نقطه آغاز بگیر و بالا برو.

خواب دیده خانمی را، که روی سرش تاجی است که رویش نوشته "لا اله الا الله"
پرسیده که کیست؟ گفتند خانم آقای فلانی(از دوستانش).
تعبیرش را که بعدا پرسیده گفتند:
آقای فلانی اگه ازدواج نکرده یک همسر صالحه نصیبش میشه و اگه ازدواج کرده یک فرزند صالح.

چقدر درد دارد که علامه همین جا توی قم توی حرم مطهر خانم باشد
و تو نتوانی سر مزارش بروی
چند دقیقه ای آنجا زانو بزنی
و به حال خودت گریه کنی
و توی گریه هایت قسمش بدهی که دستگیرت باشد.


قم المقدسه، 24 آبان،سالگرد رحلت علامه

من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه
ذره ای بودم و مهر تو مرا بالا برد
من خسی بی سر و پایم که به سیل افتادم
او که می رفت مرا هم به دل دریا برد*

*علامه طباطبایی روحی فداه